Zapalenie pęcherza to choroba przykra i bolesna. Najczęściej cierpią na nią kobiety. Zazwyczaj utrudnia normalne życie. Bywa trudna w diagnozowaniu nawet dla lekarzy. Nieleczona może być groźna w skutkach. Dlatego warto wiedzieć o niej to i owo.
Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego (IC) jest chyba najtrudniejszą odmianą zapalenia pęcherza – wykrycie może być trudne nawet dla lekarza. Diagnozowanie tego rodzaju zapalenie pęcherza jest przy tym długotrwałym i frustrującym doświadczeniem dla pacjenta. Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego może mieć na przykład takie objawy:
- przewlekły ból o nasileniu od lekkiego do silnego w rejonie pęcherza moczowego i miednicy małej,
- uczucie napięcia i/lub tkliwość okolicy pęcherza,
- parcia naglące (nagła potrzeba oddawania moczu) lub częstomocz (do 60 razy na dobę),
- ból podczas stosunku.
Ponieważ śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego jest trudne do zdiagnozowania uważa się, że blisko połowa osób cierpiących na IC nie zdaje sobie sprawy z tego, że cierpi właśnie na tą chorobę. A skutkami mogą być znaczny deficyt snu i depresja. Nieleczone śródmiąższowe zapalenie pęcherza może upośledzać życie niektórych pacjentów, ale jeśli zostanie wcześnie wykryta, to może być skutecznie leczona.
Popromienne zapalenie pęcherza (RIC) jest typem zapalenia pęcherza będącym skutkiem niedoboru warstwy glikozoaminoglikanów (GAG). Jest to efekt uboczny radioterapii różnych typów nowotworów miednicy małej, w tym raków pęcherza lub prostaty, guzów macicy, raka szyjki macicy lub jajnika.
Objawy mogą wystąpić z nawet dziesięcioletnim opóźnieniem.
U pacjentów z nowotworami umiejscowionymi w miednicy powikłania radioterapii mogą dotyczyć sąsiadujących organów, w tym również pęcherza moczowego. Objawy RIC mogą obejmować:
- zmiany wzorca oddawania moczu,
- stan zapalny pęcherza,
- krwawienia z cewki moczowej o różnym nasileniu,
- ból pęcherza,
- nagłe parcie na mocz.
Częstość występowania RIC może wahać się w szerokich granicach. Wynika to z odmiennego sposobu leczenia różnych nowotworów, co z kolei przekłada się na różną ekspozycję pęcherza moczowego na promieniowanie.
Nasilenie powikłań w postaci popromiennego zapalenia pęcherza moczowego zależy od trzech głównych czynników:
- objętości i wielkości części pęcherza objętej radioterapią,
- jednorazowej dawki promieniowania,
- całkowitej dawki promieniowania.
Bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego określa się zazwyczaj jako infekcję pęcherza moczowego lub infekcję dróg moczowych (UTI). Zazwyczaj występuje u kobiet w wieku średnim i starszych i ma tendencję do częstszego lub rzadszego nawracania. U mężczyzn infekcje pęcherza moczowego mogą być spowodowane przewlekłym bakteryjnym zapaleniem prostaty. Stosowanie cewników jest związane z częstszym występowaniem UTI.
Bakteryjne zapalenie pęcherza jest wynikiem infekcji bakteryjnej. Zwykle objawia się:
- obecnością krwi w moczu,
- uczuciem pieczenia podczas oddawania moczu,
- gorączką,
- częstomoczem lub nietrzymaniem moczu,
- bólem brzucha lub pleców,
- mętnym moczem o intensywnym zapachu.
Wiele czynników może prowadzić do bakteryjnego zapalenia pęcherza moczowego, należą do nich cukrzyca, infekcje chlamydiami, E. coli lub innymi bakteriami, stosowanie wkładek dopochwowych, alergie pokarmowe, ciąża i stres.
Nieleczone zapalenie pęcherza może spowodować uszkodzenie nerek, co może prowadzić nawet do śmierci.